Tag Archives: ανεργία

Δ. Στρατούλης: Ο υπουργός Εργασίας προτείνει κατώτερο μισθό σε επίπεδα Ρουμανίας- Βουλγαρίας Ελλάδα

 

1786691_kentriki_proeklogiki_sygkentrosi_toy_syriza_4.5.12.jpg

«Ο υπουργός Εργασίας, με τη σημερινή επιστολή του, ουσιαστικά αρνείται την επαναφορά του κατώτερου μισθού στα προηγούμενα επίπεδα» δηλώνει ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ -ΕΚΜ Δημ. Στρατούλης σχετικά με την επιστολή του Υπουργού Εργασίας προς τους εργοδοτικούς και εργατικούς φορείς. Όπως επίσης προσθέτει ο κ. Βρούτσης  «προτείνει την κατάργηση των ελεύθερων συλλογικών διαπραγματεύσεων και τον καθορισμό του κατώτερου μισθού από την εκάστοτε κυβέρνηση. Δηλαδή επαναλαμβάνει τις προβλέψεις του δεύτερου μνημονίου για καθορισμό του κατώτερου μισθού από την κυβέρνηση με στόχο να φτάσει σε επίπεδα Ρουμανίας και Βουλγαρίας.»

«Η κυβέρνηση Ν.Δ.-ΠΑΣΟΚ- ΔΗΜΑΡ αποδεικνύεται μνημονιακότερη της τρόικας. Επιδιώκει να κατεδαφίσει ό,τι απέμεινε όρθιο από μισθούς, συντάξεις, κοινωνικό κράτος και δημόσια περιουσία. Γίνεται πλέον εξαιρετικά επικίνδυνη για το λαό και τον τόπο και πολύ χρήσιμη για τους τοκογλύφους δανειστές της χώρας, τους διαπλεκόμενους τραπεζίτες και το κεφάλαιο.» τονίζει τέλος ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ

Τάσου Πετρόπουλου: Η ώρα της αναμέτρησης

Του Τάσου Πετρόπουλου: Η ώρα της αναμέτρησης
Ημερομηνία δημοσίευσης: 04/03/2012  «ΑΥΓΗ»

Του Τάσου Πετρόπουλου*

Κανείς στο παρελθόν δεν αποτόλμησε να καταργήσει θεμελιώδεις θεσμούς του δικαίου της εργασίας. Γι’ αυτό και ντρέπονται να ομολογήσουν ότι κατήργησαν το Συλλογικό Εργατικό Δίκαιο που οικοδομήθηκε με αγώνες και αίμα.

Εισηγήθηκαν και ψήφισαν την κατάργησή του με έναν χλευαστικό για τη νοημοσύνη μας τίτλο: «Μέτρα για την ενθάρρυνση της επαναδιαπραγμάτευσης των συλλογικών συμβάσεων».

Παραβίασαν έξι τουλάχιστον άρθρα του Συντάγματος, τέσσερις Διεθνείς Συμβάσεις Εργασίας, τα άρθρα 4 και 6 του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη, το άρθρο 151 της Συνθήκης της Λισσαβώνας, αρκετές διατάξεις του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων υπό τον τίτλο IV (Αλληλεγγύη) και το Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Ασκώντας την πολιτική ως τέχνη της παραπλάνησης, καλούν εργοδοτικές οργανώσεις και συνδικάτα να επαναφέρουν σε ισχύ όλα όσα οι ίδιοι κατήργησαν.

Η κυβέρνηση προσποιείται ότι αφήνει στα συνδικάτα την «ελευθερία» να συμφωνήσουν και πάλι τους όρους αμοιβής και εργασίας που οικοδομούνταν από το 1935, καθώς από τότε και μέχρι την 14.2.2012, οι όροι των συλλογικών συμβάσεων που καταγγέλλονταν, αν δεν τροποποιούνταν, εξακολουθούσαν να ισχύουν στο πεδίο των ατομικών συμβάσεων.

Η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου της Τρίτης 28.2.2012, θέλησε να αποτελειώσει ό, τι διέφυγε από το ν. 4046/14.2.2012. Απόφαση που, αν προσβληθεί από τις θιγόμενες συνδικαλιστικές οργανώσεις, σύντομα θα κληθεί το Συμβούλιο της Επικρατείας να ακυρώσει. Και τούτο διότι, χωρίς να έχει εξοπλιστεί με εξουσιοδότηση νόμου, το Υπουργικό Συμβούλιο «κατήργησε», μεταξύ άλλων, ακόμη και ατομικές συμβάσεις που έχουν ρήτρα μονιμότητας καθώς και όλους τους λοιπούς, πλέον των αμοιβών, κανονιστικούς όρους (ωράρια, άδειες κ.λπ.), συμπεριλαμβανομένων και των περιορισμών εκείνων που, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, απέκλειαν ή δυσχέραιναν τις απολύσεις.

Καιρός να ξαναβρεί η πολιτική τον ξεχασμένο προορισμό της. Να οργανωθούν όλοι οι εργαζόμενοι σε συνδικαλιστικές οργανώσεις για να αναμετρηθούν στις αναπόφευκτες συγκρούσεις που εγκυμονεί η κατάργηση της Διαιτησίας. Διότι δεν αρκεί να πείθουμε πως έχουμε δίκιο. Ότι έχουμε δίκιο ομολογούν κι εκείνοι που επέβαλαν την κατάργηση των θεμελιωδών δικαιωμάτων μας. Πρέπει και να νικήσουμε.

* Ο Τάσος Πετρόπουλος είναι δικηγόρος – εργατολόγος

Στο +12,4% η ανεργία σε σχέση με πέρσι

Παναγόπουλος Θάνος
Ημερομηνία δημοσίευσης: 16/12/2011

Με αναλογία σχεδόν 4 απασχολουμένων προς έναν άνεργο, η αγορά εργασίας έχει καταντήσει “κρανίου τόπος” και μάλιστα με τάσεις περαιτέρω επιδείνωσης, καθώς η ασκούμενη υφεσιακή πολιτική διογκώνει την ανεργία που, σημειωτέον, πλήττει κυρίως τους νέους, πολλοί από τους οποίους προσανατολίζονται στη λύση της μετανάστευσης. Τα στοιχεία που έδωσε χθες στη δημοσιότητα η ΕΛΣΤΑΤ παραπέμπουν σε εθνική τραγωδία: η χώρα έχει 878.266 ανέργους και 4.079.286 απασχολούμενους. Μόνο στο τρίτο τρίμηνο του 2011, έχασε τη δουλειά του το 24,6% του συνόλου των ανέργων, καθώς 216.053 συμπολίτες μας βγήκαν στην ανεργία.

Με βάση τα ίδια στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής, η ανεργία εκτινάχθηκε στο τρίτο τρίμηνο στο 17,7%, δηλαδή 1,4 μονάδες πάνω από το 16,3% του δεύτερου τριμήνου και πάνω από πέντε μονάδες ψηλότερα από τα επίπεδα του περυσινού τρίτου τριμήνου (12,4%). Ο αριθμός των ανέργων έχει αυξηθεί κατά 8,3% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και 41,2% σε σύγκριση με το αντίστοιχο χρονικό διάστημα του 2010. Όσον αφορά δε την απασχόληση, αυτή συρρικνώθηκε κατά 1,9% σε σχέση με το προηγούμενο τρίμηνο και κατά 7,4% σε σύγκριση με το αντίστοιχο τρίμηνο του προηγούμενου έτους.

Μια χαρτογράφηση της ελληνικής αγοράς εργασίας και του μείζονος προβλήματος “ανεργία” όπως αυτή είχε στο τρίτο τρίμηνο του 2011 δείχνει τα εξής: Συνέχεια

Οι άνεργοι αποκτούν φωνή και βγαίνουν μαζικά στο δρόμο

 

Οι άνεργοι αποκτούν φωνή και βγαίνουν μαζικά στο δρόμο

ΚΟΙΝΗ ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ

Η εκρηκτική αύξηση της ανεργίας σε συνδυασμό με τη διάλυση όλων των κοινωνικών δομών και πολιτικών κοινωνικής πρόνοιας, οδηγεί σε κοινωνικό ολοκαύτωμα καταδικάζοντας χιλιάδες εργαζόμενους στην εξαθλίωση.

Το ποσοστό Ανεργίας στο τέλος του 2012 θα φτάσει το 30% και σε αριθμό τους 1.500.000 εκατομμύρια ανέργους.

Η εργασία δεν θα εξαφανιστεί μόνο ως βιοποριστική δραστηριότητα αλλά εξαφανίζεται και ως αξία γεγονός που θα σημαδέψει τις επόμενες γενιές.

Η δυναμική αύξηση της ανεργίας παίρνει εκρηκτικά χαρακτηριστικά, αποτελεί συνέχεια των καταστροφικών πολιτικών που ασκούνται και εξελίσσεται στο κυρίαρχο κοινωνικό πρόβλημα για σήμερα και τα επόμενα χρόνια. Συνέχεια

»Κούρεμα»: Η συνέχεια σε ένα έγκλημα διαρκείας σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και των ασφαλισμένων

»Κούρεμα»: Η συνέχεια σε ένα έγκλημα διαρκείας σε βάρος των ασφαλιστικών ταμείων και των ασφαλισμένων

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ

Αφού επι δεκαετίες, όλες οι μεταπολεμικές κυβερνήσεις πάντα στο όνομα της καπιταλιστικής ανάπτυξης (χρηματοδότηση επιχειρήσεων, εισφοροδιαφυγή, μαύρη και αδήλωτη εργασία, μερική απασχόληση),  αλλά και μέσα από έναν απίστευτο «τζόγο» που αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια με τα χρήματα των εργαζομένων (Χρηματιστήριο, Δομημένα Ομόλογα), λεηλάτησαν τα Ασφαλιστικά Ταμεία, έρχονται τώρα να διαπράξουν το απίστευτο τελειωτικό έγκλημα σε βάρος της εργατικής τάξης, το οποίο ακούει στο όνομα «κούρεμα».

Κυβέρνηση και Ε.Ε. γνωρίζουν πολύ καλά, ότι το ασφαλιστικό σύστημα είναι ένα σύστημα πολλαπλών πόρων, στο οποίο συνεισφέρουν με δικά τους χρήματα οι εργαζόμενοι και αποτελεί περιουσιακό στοιχείο,  όχι μόνο της σημερινής γενιάς αλλά και των μελλοντικών γενεών.
Οι εγκληματικές αποφάσεις της Ε.Ε. για το κούρεμα του δημοσίου χρέους, χωρίς την εξαίρεση των Ασφαλιστικών Ταμείων, θα δώσει το τελειωτικό χτύπημα στις συντάξεις του ελληνικού λαού.
Οι αρχιτέκτονες αυτών των πολιτικών, έχοντας απέναντί τους  μια Κυβέρνηση «νεκρό σώμα» και ένα άθροισμα προθύμων κυβερνητικών αξιωματούχων, προχωρούν  χωρίς πολλά – πολλά στις τελικές αποφάσεις που θα σημάνουν το οριστικό τέλος του ασφαλιστικού και των συντάξεων.
Ο λαλίστατος και υπερκινητικός Υπουργός Οικονομικών έσπευσε άμεσα να καθησυχάσει τους μεγαλοτραπεζίτες για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών τους, ώστε να μη θιχθούν αυτές από το κούρεμα.
Για το παρόν και το μέλλον όμως των  ασφαλιστικών ταμείων τηρεί σιγή ιχθύος, αρεσκόμενος σε γενικόλογες τοποθετήσεις που μοιάζουν ως το πιο σύντομο ανέκδοτο, όταν ομιλεί περί δήθεν στήριξης των ταμείων από τον κρατικό προϋπολογισμό.
Έναν προϋπολογισμό, τον οποίον η Κυβέρνησή του, τον έχει κάνει ένα ελλειμματικό κουρελόχαρτο, λόγω της βαθιάς ύφεσης και της μη είσπραξης εσόδων και ασφαλιστικών εισφορών, ο οποίος δεν δίνει  πια στα Ταμεία ούτε τους θεσμοθετημένους πόρους.
Η εξέλιξη αυτή συνιστά ουσιαστικά μια βίαια, αντιδημοκρατική δήμευση – υπεξαίρεση της περιουσίας των εργαζομένων που φθάνει στα όρια του ποινικά κολάσιμου αδικήματος.
Κλέβουν τα χρήματα μιας ζωής όλων των ασφαλισμένων, οδηγώντας τις συντάξεις σε ελεύθερη πτώση και τους συνταξιούχους σε μια φτώχεια και περιθωριοποίηση χωρίς προηγούμενο.
Αυτό το έγκλημα διαρκείας δεν μπορεί να περάσει. Και δεν θα περάσει.
Ο αγώνας των εργαζομένων, των συνταξιούχων, της νεολαίας και όλων όσων πλήττονται από αυτήν  τη νεοφιλελεύθερη βαρβαρότητα των Μνημονίων, των δανείων και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας, πρέπει τώρα να συνεχιστεί με επιμονή, ένταση και διάρκεια, ώστε να τους ανατρέψουμε μια ώρα γρηγορότερα !