ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΤΑΘΑΚΗ
Η δημιουργία ενός νέου, ενιαίου, καθολικού και αποτελεσματικού φορολογικού συστήματος συνιστά την επίλυση του δομικού προβλήματος των δημόσιων οικονομικών, που αναπαράγεται για πάρα πολλές δεκαετίες. Το πρόβλημα των δημοσίων δαπανών είναι η εκτεταμένη διαφθορά της διοίκησης και οι διασυνδέσεις επιχειρηματικών συμφερόντων με τις κρατικές δαπάνες
Η δημοσιονομική προσαρμογή σύμφωνα με το Μνημόνιο 2 επιδιώκει να περικόψει τις δημόσιες δαπάνες από το 44% (που είναι ο μέσος όρος της τελευταίας 20ετίας) στο 34-35% του ΑΕΠ και να σταθεροποιήσει τα δημόσια έσοδα στο 38-39% του ΑΕΠ (που είναι ο μέσος όρος της τελευταίας εικοσαετίας), με ένα πλεόνασμα της τάξης του 4,5% του ΑΕΠ το οποίο θα εξυπηρετεί το δημόσιο χρέος.
Η δική μας σκέψη πρέπει να προσανατολιστεί στη σταθεροποίηση των δημόσιων οικονομικών με τρόπο που δεν θα επιφέρει επιπρόσθετη ύφεση και ταυτόχρονα σταδιακά θα οδηγήσει στην εξάλειψη του πρωτογενούς ελλείμματος του προϋπολογισμού. Η δημοσιονομική προσαρμογή μπορεί να σταθεροποιήσει τα έσοδα και τις δαπάνες στο 41-42% του ΑΕΠ και να διατηρήσει μία σχετικά σταθεροποιημένη συνθήκη με ένα μικρό εύρος διακύμανσης του ελλείμματος ανάλογα με τις διακυμάνσεις της πραγματικής οικονομίας. Continue reading


ΠΡΩΤΗ ΦΑΣΗ: ΠΑΓΩΜΑ ΜΙΣΘΩΝ, ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΩΡΙΜΑΝΣΕΩΝ, ΠΕΡΙΚΟΠΕΣ ΔΩΡΩΝ, ΜΕΙΩΣΗ ΑΣΦ. ΕΙΣΦΟΡΩΝ Στο «πάγωμα» μισθών, χρονοεπιδομάτων (ωριμάνσεις) και στη μείωση των εργοδοτικών εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία με στόχο να μειωθεί το κόστος εργασίας και να συγκρατηθούν τα μεσαία εισοδήματα φαίνεται να συμφωνούν οι εκπρόσωποι των εργοδοτικών οργανώσεων.


